Wanneer speelt Nederland op het WK 2026?

Voor het eerst sinds 2014 staat Nederland weer op een WK waar het niet alleen meedoet maar ook met een echte titelambitie aan de start verschijnt. De halve finale van twaalf jaar geleden in Brazilië was de laatste keer dat Oranje zo dicht bij de prijs leek. Het kwartfinale-aftreden tegen Argentinië in Qatar in 2022, met die ongelooflijke 3-3 in extremis, voelt als een onafgemaakt verhaal — vooral omdat dit elftal sindsdien alleen maar dieper is geworden.

De WK-historie van Nederland is een van de mooiste én pijnlijkste in het mondiale voetbal: drie verloren finales (1974, 1978, 2010), telkens als favoriet of als beste team van het toernooi, en telkens met een bittere nasmaak. Het Totaalvoetbal van 1974 onder Rinus Michels en Johan Cruijff veranderde de sport voor altijd, maar de eindstrijd ging naar Duitsland. In 1978 verloor Oranje thuis bij Argentinië onder vreemde omstandigheden. In 2010 brak Andrés Iniesta in de verlenging Nederlandse harten. Eén keer in een Spaans café aan de Costa Brava de finale zien om te begrijpen wat dat heeft gedaan met meerdere generaties Oranjefans.

De kwalificatie was solide zonder grootse momenten. Tweede achter Polen in groep G, met zes overwinningen, één gelijkspel en één nederlaag. Bondscoach Ronald Koeman heeft een ploeg gebouwd rond een ijzersterk middenveld: Tijjani Reijnders die zijn Champions League-niveau bij Manchester City elke wedstrijd voor Oranje doortrekt, Frenkie de Jong die in Barcelona terug is op zijn niveau van rond 2019, en Ryan Gravenberch die bij Liverpool razendsnel volwassen werd. Dit is het diepste middenveld in het toernooi — en het is geen kwestie van smaak; statistieken op Premier League-, La Liga- en Serie A-niveau ondersteunen dat.

De zorg, zoals altijd, is voorin. Memphis Depay (32) is de aanvoerder en de geestelijke leider, maar zijn fysiek is niet meer wat het was. Cody Gakpo werd bij Liverpool een Premier League-kampioen en blijft de gevaarlijkste linksbuiten in het Oranje-arsenaal. Brian Brobbey komt op met PSV-vorm, en Donyell Malen levert bij Aston Villa de productie. Wat ontbreekt, is een onbetwiste topspits van wereldklasse — geen Bergkamp, geen Van Nistelrooij, geen Van Persie. Koeman moet een aanvalsformule vinden die dat compenseert.

Poule F met Japan, Tunesië en Zweden is overkomelijk maar geen wandeling. Japan domineerde de Aziatische kwalificatie en versloeg in 2022 zowel Spanje als Duitsland — onderschatten is gevaarlijk. Tunesië hield in 2022 Frankrijk op een gelijkspel en gaf in 10 kwalificatieduels geen doelpunt weg; defensief één van de organiseerdste Afrikaanse ploegen. Zweden onder Graham Potter heeft met Viktor Gyökeres en Alexander Isak twee aanvallers die elk team pijn kunnen doen. De openingswedstrijd tegen Japan is meteen een sleutelduel: een resultaat daar geeft Oranje controle over de hele poule.

De verwachting is een kwartfinale, met een halve finale als bovenkant en daar bovenop dromen. Het MetLife Stadium in New York/New Jersey op 19 juli is ver weg op papier, maar dit Nederland heeft de spelers, de coach en de timing om er ten minste tot de halve finale te komen. Wat ontbreekt, is bewijslast op het hoogste niveau in de knock-outfase sinds 2014 — en bewijslast krijg je alleen door door te gaan. De ondertoon in elke Oranjecampagne sinds Iniesta is dezelfde: deze keer moet het. Of dit team dat innerlijke ding heeft dat winnaars hebben, weten we pas in juli.