Wanneer speelt Spanje op het WK 2026?

Spanje is de regerend Europees kampioen en is sinds maart 2024 ongeslagen. Dit is geen vintage La Roja zoals die tussen 2008 en 2012 alles won — een generatie waarop tactici en fans nog steeds nostalgisch terugkijken — maar het is een team dat zich heeft heruitgevonden en zonder twijfel tot de drie titelfavorieten van 2026 hoort. De EK-titel van 2024, gewonnen na een poule met Italië en Kroatië en knock-outs tegen Duitsland, Frankrijk en Engeland, was een statement.

De WK-bilans is gestoken in 2010, toen Iniesta in de verlenging van de finale tegen Nederland de definitieve invulling gaf aan het 'tiki-taka' tijdperk. Buiten die ene titel — kwartfinale 1934, vierde in 1950, halve finale 2010-zelfde-toernooi — is het palmares minder indrukwekkend dan velen denken. In 2022 verloor Spanje in de zestiende finale van Marokko via strafschoppen; in 2018 dezelfde fase tegen Rusland, ook strafschoppen. De La Roja-tegenslag in eliminatieduels via strafschoppen is een echte tendens.

De kwalificatie was geruisloos efficient. Zes zeges, twee gelijkspellen, ongeslagen door groep H heen, alleen Schotland baarde even zorgen met een 0-0 in Hampden Park. Luis de la Fuente, die in 2022 als U21-coach het EK won en in 2023 het seniorelftal overnam, heeft een team gebouwd dat balbezit afwisselt met snelle verticale aanvallen. Niet meer de 80%-balbezit-saaie-tiki-taka van vroeger; iets directer en gevaarlijker.

Lamine Yamal is de ster. De 18-jarige van Barcelona is in vorm onhoudbaar — dribbel, eindpassje, doelpunt vanaf de rand van het strafschopgebied; hij heeft alles. Pedri (Barcelona) en Rodri (Manchester City, Ballon d'Or 2024) bezetten het middenveld met een combinatie van controle en eindproduct die maar weinig elftallen kunnen matchen. Voorin geeft Mikel Oyarzabal — winnend doelpunt EK-finale — Spanje een topscorer die niet afhankelijk is van complexe combinatie-spel.

Poule H met Uruguay, Saoedi-Arabië en Kaapverdië is moeilijker dan hij eruitziet. Uruguay's Marcelo Bielsa heeft een ploeg klaargemaakt die met Federico Valverde en Darwin Núñez echt pijn kan doen. Het slotduel tegen Uruguay zou wel eens kunnen beslissen over de poulewinst — en de winnaar krijgt vermoedelijk een aanzienlijk eenvoudiger pad in de knock-outs.

De halve finale is een minimumdoelstelling; de finale is het reële streven; een tweede WK-titel zou dit Spaanse tijdperk definitief naast 2008-2012 zetten. De Fuente heeft de spelersgroep, het systeem en de momentum. Wat we niet weten is hoe deze ploeg reageert op de afnemende kruissterkte van Rodri, op het uitvallen van een sleutelpijler, op een vroegtijdige tegenslag tegen een sterke ploeg. Spanje is favoriet — niet vanaf de poulefase, maar duidelijk wel vanaf de kwartfinales. Het MetLife op 19 juli is binnen bereik.