Wanneer speelt Turkije op het WK 2026?

Turkije heeft een van de meest spannende selecties van het hele toernooi, vol aanvallend talent dat de neutrale kijker doet rechtop zitten. Dit is een ploeg die op een goede dag iedereen kan verslaan. Het probleem is dat ze ook van iedereen kunnen verliezen, en die wisselvalligheid kenmerkt het Turkse voetbal al decennia. Als het loopt, is het spectaculair. Als het niet loopt, kan het snel lelijk worden.

Hun WK-historie bevat de hoogste hoogten en de diepste dieptes. In 2002 bereikten ze in Japan en Zuid-Korea de halve finale en versloegen ze in de troostfinale gastland Zuid-Korea, met een selectie geleid door Hakan Şükür en Rüştü Reçber. Het blijft een van de grote toernooi-verhalen. Maar sindsdien waren ze niet meer op een WK, met 20 jaar mislukken in Europese kwalificaties die altijd één wedstrijd te vroeg eindigden.

Ze kwamen voor dit toernooi via de Europese play-offs, nadat ze in hun kwalificatiegroep achter Spanje eindigden. Dat zegt meer over hoe sterk Spanje is dan over een zwakte van Turkije. Bondscoach Vincenzo Montella loodste hen op het EK 2024 naar de kwartfinale, waarin Nederland te sterk was, en bewees dat de ploeg toernooidruk aankan. De play-offroute betekent dat ze met recente wedstrijdervaring aankomen, wat waardevol is.

De aanvallende opties zijn echt om van te watertanden. Arda Güler heeft het overzicht en de techniek om elke verdediging open te leggen, Kenan Yıldız ontwikkelt zich razendsnel bij Juventus, en aanvoerder Hakan Çalhanoğlu regelt alles vanaf het middenveld. De diepte achter de basis is ook indrukwekkend, met jonge spelers bij Europese topclubs die op een plek azen. Çalhanoğlu nadert het alltime interlandrecord en zal van dit toernooi iets willen maken.

Poule D met de Verenigde Staten, Paraguay en Australië is interessant. Turkije heeft mogelijk het meeste talent van het kwartet, maar de VS heeft thuisvoordeel en Paraguay is defensief koppig. De laatste poulewedstrijd tegen de Verenigde Staten kan voor beide ploegen beslissend zijn en heeft het potentieel een van de mooiste groepsduels van het toernooi te worden.

Het waarschuwende verhaal is EK 2020, toen Turkije als dark horse werd opgehemeld en alle drie de groepswedstrijden verloor zonder te scoren. Die ervaring herinnert eraan dat talent alleen niet genoeg is. Maar de selectie is nu dieper, de jonge spelers hebben meer ervaring, en er groeit volwassenheid in hoe ze met grote momenten omgaan. Als de aanvallers klikken, is Turkije een echte kandidaat om ver te komen. Noem hen alleen geen dark horse. Dat etiket heeft hen niets dan pech gebracht, en ze hebben het eerder gehoord.