Wanneer speelt Zuid-Korea op het WK 2026?

Zuid-Korea is sinds 2019 niet meer verloren in een kwalificatieduel — een opvallende reeks die de stabiliteit van het programma weerspiegelt. Onder Hong Myung-bo, weer in zijn tweede termijn als bondscoach, is dit team uitgegroeid tot de meest constante Aziatische selectie naast Japan. Met spelers verspreid over de Premier League, Bundesliga en La Liga is het de meest Europees verankerde ploeg die Korea ooit naar een WK heeft gestuurd.

De WK-historie loopt over tien deelnames. Het hoogtepunt was 2002 als mede-gastheer met Japan: halve finale, een avond in Daegu tegen Italië die nog jaren werd nagepraat in scheidsrechterskringen, en uiteindelijk vierde plek na een nederlaag tegen Turkije in de troostfinale. De achtste finales van 2010 (verloren van Uruguay) en 2022 (verloren van Brazilië) bevestigden dat dit land tot de top van Azië hoort.

De kwalificatie was efficiënt zonder hoogvliegers — eerste in groep B, ongeslagen, maar relatief weinig overtuigend voorin. Het probleem zit niet bij Son Heung-min (Tottenham, daarna LAFC). De aanvoerder is op zijn 33e nog steeds de beste Aziatische aanvaller en heeft inmiddels het kortste reisparcours in de selectie — drie uur vanaf LA, terwijl zijn ploeggenoten zo'n 17 uur uit Seoul vliegen. Cha Bumkun's zoon-achtige status van het Koreaanse voetbal is volledig op Son overgegaan.

Lee Kang-in (PSG) levert de creativiteit als linksbinnen — een speler met de techniek om aanvallen in zijn eentje op te bouwen. Kim Min-jae (Bayern München, na een verlies van zijn basisplaats herstellend) blijft de leider van de verdediging. De middenvelder Hwang In-beom (Feyenoord, met Eredivisie-ervaring) brengt het Europese tempo. Een ploeg die fysiek, tactisch en technisch volwassen is.

Poule A met Mexico, Zuid-Afrika en Tsjechië is overzichtelijk en gewinbaar. Het duel met Mexico in Guadalajara is meteen de sleutelwedstrijd: winst zou een groepsfinish bovenaan in zicht brengen en een vriendelijker knock-out-pad opleveren. Tsjechië en Zuid-Afrika moeten beide te kraken zijn voor een Korea-elftal dat zijn niveau haalt. Met de aftraptijden tussen 10:00 en 17:00 lokale tijd (3:00 tot 10:00 's nachts in Seoul) is dit het meest ondankbare WK voor Koreaanse fans qua kijktiming.

De achtste finale is de basisverwachting; een kwartfinale zou opmerkelijk zijn maar niet onmogelijk gegeven de poule-loting. Een herhaling van 2002 is buiten bereik — dit team mist de chaos-energie van toen plus het thuispubliek. Maar Son's afscheidstournée verdient een laatste glorieuze run, en met deze selectiediepte staat dat in elk geval niet bij voorbaat in de weg. Hong Myung-bo, ooit als speler de aanvoerder in 2002, weet beter dan wie ook wat een gepiekt Korea kan.