Wanneer speelt Algerije op het WK 2026?

Algerije heeft een WK-historie die door een van de grootste onrechtvaardigheden van het voetbal wordt getekend. In 1982 in Spanje werden ze het eerste team ooit dat werd uitgeschakeld ondanks twee zeges in de groepsfase. West-Duitsland en Oostenrijk speelden in hun laatste groepswedstrijd een wederzijds voordelig 1-0-resultaat, een wedstrijd die zo schandalig was dat hij bekend kwam te staan als de Schande van Gijón. Dat incident leidde rechtstreeks tot de regel dat laatste poulewedstrijden gelijktijdig moeten worden gespeeld. Het is een kantelmoment in de WK-geschiedenis, en Algerije was het slachtoffer.

Naast 1982 is het palmares wisselend. Vier andere deelnames brachten slechts één knock-outreis, in 2014 in Brazilië, waar ze toekomstig kampioen Duitsland in de achtste finale tot in de verlenging dwongen voordat ze met 2-1 verloren. Die prestatie bewees dat Algerije georganiseerd en gemotiveerd met de besten kan meekomen. De mislukte kwalificaties van 2010 en 2022 waren teleurstellingen, met een team dat een turbulente periode doormaakte vol bondscoachwisselingen en spelercontroverses.

Ditmaal kwam kwalificatie via een stabiele zo niet spectaculaire Afrikaanse campagne. Algerije won zeven van zijn laatste acht wedstrijden onder bondscoach Vladimir Petković, de voormalig Zwitserland-coach die Europese tactische discipline brengt in een team dat structuur miste. De aanpak is pragmatisch: goed verdedigen, snel omschakelen, en in de laatste 30 meter op individuele klasse vertrouwen. Het is niet opwindend, maar het is effectief.

Aanvoerder Riyad Mahrez draagt nog steeds de creatieve last en blijft de meest herkenbare naam van het team. Maar de spannende Mohamed Amoura, die in Duitsland voor Wolfsburg speelt, dient zich aan als de ster van de volgende generatie. Hij eindigde als topscorer in de eerste Afrikaanse kwalificatieronde en heeft de snelheid en afronding om elke verdediging in problemen te brengen. Een leuke voetnoot: de zoon van Zinédine Zidane, Luca, maakte recent zijn debuut als doelman voor Algerije, wat een laag aan vertelstof toevoegt aan een al interessant team.

Poule J met Argentinië, Oostenrijk en Jordanië is pittig maar niet onmogelijk. Argentinië is de duidelijke favoriet, maar Algerije heeft al laten zien met Zuid-Amerikaanse grootheden te kunnen meekomen. De Oostenrijk-wedstrijd is de scharnier, een duel tussen twee goed georganiseerde Europees-gecoachte ploegen die om de tweede plek vechten. Jordanië zal vastberaden zijn maar mist de ervaring van de andere drie.

Uit de poule komen is het realistische doel, en het is haalbaar. Een sterke tweede plek achter Argentinië, of zelfs een derde plaats die voldoende is voor doorgang, ligt binnen handbereik als de defensieve structuur van Petković standhoudt. Algerije heeft het talent om iedereen problemen te bezorgen, maar mist de diepte en constantie voor een lange rit. Een herhaling van de prestatie van 2014, waar ze fel meededen en met opgeheven hoofd naar huis gingen, zou een succesvol toernooi betekenen en trots herstellen na jaren van onderpresteren.