Wanneer speelt Haïti op het WK 2026?

Haïti is voor het eerst sinds 1974 weer op een WK, en het is een van de meest opmerkelijke verhalen van het toernooi. Dit is een land dat geen thuiswedstrijden in eigen stadion kon spelen omdat het door gewapende bendes was overgenomen. Ze speelden hun kwalificatie-thuiswedstrijden op Curaçao. Dat ze hier überhaupt zijn, zegt iets over een veerkracht die ver buiten het voetbal reikt.

Hun campagne van 1974 hoort bij de WK-folklore. Haïti verloor alle drie de groepswedstrijden maar scoorde tegen zowel Italië als Argentinië via Emmanuel Sanon, een aanvaller die een deel van zijn loopbaan bij de San Diego Sockers speelde. Sanon gaf Haïti zelfs zes minuten lang een voorsprong op Italië voordat de Europeanen herstelden. Bij zijn overlijden op 56-jarige leeftijd in 2008 kreeg hij een staatsbegrafenis, en zijn record van 37 goals bleef staan tot Duckens Nazon het recent passeerde.

De kwalificatie was op zich al een prestatie. Met de drie gastlanden niet in de CONCACAF-kwalificatie lag het pad opener dan gewoonlijk, maar Haïti moest nog steeds boven gevestigde landen als Costa Rica en Honduras eindigen. Bondscoach Sébastien Migné bouwde een gedisciplineerde defensieve eenheid die druk absorbeert en op de counter toeslaat. De organisatie en het tactische bewustzijn die hij installeerde, transformeerden een selectie die voorheen leunde op individuele momenten.

Nazon zit vrijwel zeker in de selectie, met 44 goals uit 79 interlands en een opmerkelijk reizende clubcarrière die hem door Frankrijk, India, Engeland, België, Schotland, Bulgarije, Turkije en Iran heeft gevoerd. Veteraan-doelman Johny Placide vormt het emotionele hart. De selectie mist sterrenkracht vergeleken met de poule-rivalen, maar de saamhorigheid en het besef van missie zijn voelbaar.

Poule C met Brazilië, Marokko en Schotland is loodzwaar. Haïti is in elke wedstrijd de underdog, en uit de poule komen zou meerdere wonderen vereisen. De wedstrijd tegen Schotland biedt de beste kans op een resultaat: een duel tussen twee landen met lange WK-afwezigheden en veel om voor te spelen. Zelfs een gelijkspel daar zou thuis als een titel worden gevierd.

Realistisch zal Haïti niet voorbij de groepsfase komen. Maar daar gaat het niet om. Dit gaat over vertegenwoordiging, trots en aan de wereld laten zien dat een kleine Caribische natie met enorme uitdagingen toch op het grootste podium kan meedoen. Elke minuut die ze op dit WK doorbrengen, is een overwinning voor het Haïtiaanse voetbal. En als ze één tovermoment kunnen produceren, iets als de goal van Sanon tegen Italië 52 jaar geleden, zal het voor eeuwig in het collectieve geheugen blijven.