Wanneer speelt Egypte op het WK 2026?

Egypte is een van de grote raadsels van het voetbal. Zevenvoudig Afrika-kampioen, het meest succesvolle land in de geschiedenis van het Afrikaanse voetbal, maar hun WK-staat van dienst grenst aan gênant. Drie deelnames in 90 jaar, nul zeges, nul doelpunten uit open spel op het eindtoernooi. De kloof tussen continentale dominantie en wereldwijde futiliteit is verbijsterend, en deze selectie heeft het talent om dat eindelijk te veranderen.

De historie is pijnlijk om te lezen. Egypte's eerste WK was in 1934, een van slechts drie Afrikaanse of Aziatische landen die voor de oorlog meededen. Ze keerden pas terug in 1990, waar ze gelijk speelden tegen Nederland en Ierland maar verloren van Engeland. In 2018 kwam Mohamed Salah geblesseerd aan en ging Egypte zonder zege weg ondanks zijn aanwezigheid. Het patroon is altijd hetzelfde: aankomen met hoop, vertrekken zonder iets.

De kwalificatie was solide. Ze gingen ongeslagen door hun Afrikaanse groep met acht zeges en twee gelijke spelen, zagen er georganiseerd en gevaarlijk uit. Bondscoach Hossam Hassan is een nationale legende die 69 goals voor zijn land maakte en aan het WK 1990 deelnam. Hij begrijpt het gewicht van Egyptische verwachtingen en heeft een team gebouwd dat defensieve structuur balanceert met het vermogen om tegenstanders in omschakeling pijn te doen.

Mohamed Salah behoeft geen introductie. Hij is een van de beste spelers van zijn generatie, en dit is waarschijnlijk zijn laatste WK. De motivatie om minstens één iconisch moment op het grootste podium te leveren zal hem opjagen. Naast hem geeft Omar Marmoush van Manchester City Egypte een echte dubbele aanvalsdreiging. De tijd dat Salah de ploeg in zijn eentje droeg is voorbij, en de begeleidende cast is sinds 2018 echt verbeterd.

Poule G met België, Iran en Nieuw-Zeeland is begaanbaar. Egypte heeft de kwaliteit om achter België als tweede te eindigen, en derde moet een minimum zijn. De opener tegen België bepaalt waarschijnlijk de vorm van de poule, met een resultaat daar dat Egypte mogelijk klaarstoomt voor een comfortabele kwalificatie. De Nieuw-Zeeland-wedstrijd is waar ze geen punten mogen laten liggen, en het Iran-duel kan strak en tactisch worden.

De WK-vloek doorbreken, hun allereerste wedstrijd op het eindtoernooi winnen, is het primaire doel. Het klinkt bescheiden voor een land van meer dan 100 miljoen mensen met zeven continentale titels, maar het gewicht van die nul-zeges-staat van dienst moet eraf voordat aan grotere ambities kan worden gedacht. Als Salah fit en scorend is, als Marmoush zijn belofte waarmaakt, en als de defensieve structuur standhoudt, kan Egypte voor het eerst de knock-outfase halen. Dat zou een echt historische prestatie zijn voor een land dat 90 jaar op een WK-zege heeft gewacht.